اللّهم عجّل لولیّک الفرج و العافیة و النّصر و اجعلنا من اَعوانه و انصاره
اشعاری به مناسبت میلاد امام جواد علیه السلام
کلمات کلیدی :شعر، میلاد، حضرت جواد علیه السلام، امام محمد تقی
نظرات ()


خورشید و ماه آینه ی دیگر علیست

هفت آسمان به حلقه انگشتر علیست

 

آه ای جوان بیا به حسن اقتدا کنیم

زیرا که این امام علی اکبر علیست

 

تقدیرهای خوب و بد ما هر آنچه هست

باور نمی کنی همه زیر سر علیست؟

 

این کربلا که عشق من و توست در جهان

اینها همه ز دولتی دختر علیست

 

لطفا مرا به نام خود من صدا مزن

پیش تمام خلق بگو نوکر علیست

 

یا خواستی که لطف شما شاملم شود

بگو گدای هر شبی همسر علیست

 

شرح بیوگرافی من را بده به خلق

برگو غلام و قنبر دور و بر علیست

 

شکر خدا که جای علی سبز مانده است

امروز هم علیست که بر منبر علیست

 

دشمن خیال شوم خودش را به گور برد

فهمیده است کشور ما کشور علیست

 

او اولین خلیفه عالم و آدم است

نفرین به هر که در دو جهان منکر علیست

 

نادر حسینی

 

 

سلام حضرت باران سلام یا مولا

 

امام زاده ی سلطان سلام یا مولا

 

 

 

گدا برای تو بودن بهانه می خواهد

 

ظهور معرفتی عاشقانه می خواهد

 

 

 

شکوه حسن تو را آسمان نمی داند

 

سرود اوج تو را جز ملک نمی خواند

 

 

 

نگاه لطف تو را عالمی گدا بوده

 

فقیر منّت آیات هل اتی بوده

 

 

 

سحاب رحمت و رافت ، عطای بی منّت

 

جواد جود و کرم ، نور ذاتی عصمت

 

 

 

قنوت صبح دعا در نگاه شبهایت

 

نشسته خیره به هر لحظه ی تماشایت

 

 

 

به جان خریده ام آقا مدال دینت را

 

شکوه صبح طلایی کاظمینت را

 

 

 

رفیق نیمه شب از آسمان دعایم کن

 

برای صبح زیازت مرا صدایم کن

 

 

 

صدا کن ای تو مرا مقتدای زیبایی

 

سرود آبی گلواژه های دریایی

 

 

 

مدام معتکفم در حریم احسانت

 

نشسته ام به گدایی روح ایمانت

 

 

 

نشسته ام که امام الهدی مرا بخری

 

مرا خریده و تا وادی فنا ببری

 

 

 

شبیه رقص کبوتر کنار آینه ها

 

طواف می کنم این لحظه ها به دور شما

 

 

 

کنار شمع وجودت که حرف سرما نیست

 

تو هستی از چه بترسم که نار بر ما نیست

 

 

 

وحید محمدی

 

 

با حضورت ستاره ها گفتند

 

نور در خانه ی امام رضاست

 

کهکشان ها شبیه تسبیحی

 

دستِ دُردانه ی امام رضاست

 

**

 

مثل باران همیشه دستانت

 

رزق و روزی برای مردم داشت

 

برکت در مدینه بود از بس

 

چهره ات رنگ و بوی گندم داشت

 

**

 

زیر پایت همیشه جاری بود

 

موج در موج دشتی از دریا

 

به خدا با خداتر از موسی

 

بی عصا می گذشتی از دریا

 

**

 

با خداوند هم کلام شدی

 

علت بُهت خاص و عام شدی

 

«کودکی هایتان بزرگی بود»

 

در همان کودکی امام شدی

 

**

 

رزق و روزی شعر دست شماست

 

تا نفس هست زیر دِیْن توایم

 

تا جهان هست و تا نفس باقی است

 

ما فقط محو کاظمین توایم

 

**

 

من به لطف نگاهت ای باران

 

سوی مشهد زیاد می آیم

 

دست بر روی سینه هر بار از

 

سمت باب الجواد می آیم

 

 

 

سید حمیدرضا برقعی

 

 

مینویسم سر خط نام خداوند رضا

 

شعر امروز بپرداز به لبخند رضا

 

 

 

آنکه با آمدنش آمده محشر چه کسی ست؟

 

از تو در آل نبی با برکت تر چه کسی ست؟

 

 

 

آنکه از آمدنش عشق بیان خواهد شد

 

" عالم پیر دگر باره جوان خواهد شد "

 

 

 

آسمان! از سر خورشید تو خواب افتاده؟

 

یا که از چهره ی این طفل  نقاب افتاده؟

 

 

 

بی گمان حافظ چشمان تو ابروی تو بود

 

" دوش در حلقه ی ما قصه ی گیسوی تو بود "

 

 

 

آسمان از نفسش یک شبه منظومه نوشت

 

روزی شعر مرا حضرت معصومه نوشت

 

 

 

عدد سائل این خانه زیاد است امروز

 

شعر وارد شده از باب جواد است امروز

 

 

 

باز با لطف رضا کار من آسان شده است

 

کاظمین دلم امروز خراسان شده است

 

 

 

دوست دارم که بگردم حرم مولا را

 

بوسه باران کنم از یاد تو پایین پا را

 

 

 

بنویسید که تقویم بهاری بشود

 

روز او روز پسر نام گذاری بشود

 

 

 

خالق از دفتر توحید جناس آورده

 

جهل این قوم چرا چهره شناس آورده؟

 

 

 

شک ندارم که از این حیله ی ابتر مانده

 

رو سپیدیست که بر چهره ی کوثر مانده

 

 

 

به رضا طعنه زدن جای تأسف دارد

 

گر چه یعقوب شده، مژده ی یوسف دارد

 

 

 

این جوان کیست که معنای قیامت شده است

 

سند محکم اثبات امامت شده است

 

 

 

گندمی باشد اگر رخ نمکش بیشتر است

 

با پیمبر صفت مشترکش بیشتر است

 

 

 

این جوان کیست که سیمای پیمبر دارد

 

بنویسید رضا هم علی اکبر دارد

 

 

 

اهل بیت آینه ی بی مثل قرآن اند

 

این جوان کیست که از خطبه ی او حیرانند؟

 

 

 

نسل در نسل، شما مایه ی ایمان من ید

 

من نفس می کشم از اینکه شما جان من ید

 

 

 

نزند دشمنت از روی حسادت نظرت

 

چند روزیست پریشان شدم آقا! پسرت...

 

 

 

غصه ای نیست اگر این همه دشمن دارد

 

پسرت حرز تو را تا که به گردن دارد

 

 

 

پسرت مثل علی بوده، امیر است امیر

 

پسرت چشمه ی جوشان غدیر است غدیر

 

 

 

آخر شعر من از قلب هدف می گذرد

 

کاظمین تو هم از راه نجف می گذرد

 

 

 

تا ز مولا ننویسیم ادب کامل نیست

 

چون که بی نام علی  ماه رجب کامل نیست

 

 

 

یا علی یا اسد الله عنان دست تو است

 

جلوه کن باز یدالله جهان دست تو است

 

 

 

مجیدتال

 

 

 



نویسنده : محمدی
تاریخ : دوشنبه ۳٠ اردیبهشت ۱۳٩٢



مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
Design By : Ashoora.ir
















Online User تماس با ما


پایگاه جامع عاشورا