یا حسین

باز این چه شورش است که در خلق عالم است

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

ashoora

محرم آمد و ماه عزا شد ، مه جانبازی خون خدا شد

هر دم به گوش می رسد آوای زنگ قافله ، این قافله تا کربلا دیگر ندارد فاصله

ashoora

حسین را در غریبى سر بریدند ، تن پاکش بخاک و خون کشیدند

ashoora

آه از آن ساعتی که با تنی چاک چاک ، گذاشتی ای تشنه لب سر به زمین روی خاک

ashoora

قیامت بی حسین غوغا ندارد ، شفاعت بی حسین معنا ندارد

ashoora

عالم همه قطره و دریاست حسین
خوبان همه بنده و مولاست حسین
ترسم که شفاعت کند از قاتل خویش
از بس که کَرَم دارد و آقاست حسین

«یارب الحسین بحق الحسین اشفع صدرالحسین بظهور الحجة»

 

 

بی دست چون زمرکب خود سر نگون شدی ؛ با بال عشق اوج گرفتی به قرب یـار

ashoora

کربلا لبریز عطر یاس شد ؛ نوبت جانبازی عباس شد

ashoora

ای اهل حرم میر و علمدار نیامد ؛ سقای حسین سید و سالار نیامد

ashoora

«یارب العباس بحق العباس اشفع صدرالعباس بظهور الحجة»

 



 

 

«یارب العباس بحق العباس اشفع صدرالعباس بظهور الحجة»

ashoora

ای اهل حرم میر و علمدار نیامد ؛ سقای حسین سید و سالار نیامد

ashoora

کربلا لبریز عطر یاس شد ؛ نوبت جانبازی عباس شد

ashoora

بی دست چون زمرکب خود سر نگون شدی ؛ با بال عشق اوج گرفتی به قرب یـار

 

 

/ 0 نظر / 11 بازدید